Z Evgeni Smagin i Poliną Kazatchenko mieliśmy okazję spotkać się w poranek po ich zwycięstwie w British Open Professional Rising Stars Latin Championship. Para reprezentująca Rosję była niezmiernie zadowolona z wygranej. W trakcie wywiadu skoncentrowaliśmy się na emocjonalnej stronie ich tanecznej przygody, próbowaliśmy dowiedzieć się więcej na temat historii ich tańca.

Wielkie gratulacje wspaniałej wygranej! Publiczność była zachwycona z państwa występu, ich opinia zgadzała się z opinią jury.

[Evgeni] Bardzo dziękuję.

Zazwyczaj zawsze  zadajemy pytania jak, kiedy  i gdzie zaczęła się przygoda
z tańcem, ale jako ze znamy Twoja historię Evgeni odkąd zacząłeś tańczyć
z Rachael chcielibyśmy się dowiedzieć dlaczego zakończyła się Waszej współpraca?

[Evgeni] Tańczyłem przez kilka miesięcy z Beata Onefater ,planowaliśmy nawet wyjechać do Stanów Zjednoczonych , ale niestety ze względu na Beaty problemy ze zdrowiem nie mogliśmy zrealizować tego celu. Zacząłem więc tańczyć przez ponad rok z Eleną Arsentieva- moja partnerka z Rosji. Później stwierdziłem, że chcę tańczyć z Poliną, jako że w życiu prywatnym tworzyliśmy doskonałą parę.

Jak się poznaliście?

[Evgeni] Znaliśmy się od dłuższego czasu z widzenia z turniejów tanecznych. Parą jesteśmy od imprezy sylwestrowej w St. Petersubrgu. Był to dla nas niesamowity prezent noworoczny.

[Polina] Tak, stałam się jego noworocznym prezentem.

Wiec był to bardzo szczęśliwy początek nowego roku. Polina, jaka jest Twoja historia tańca?

[Polina] Zaczęłam tańczyć w wieku 10 lat z moim ówczesnym partnerem Vladimirem Filippovem. Tworzyliśmy parę przez 10 lat. Evgeni jest aktualnie moim drugim partnerem. Mój tata zobaczył ogłoszenie kursu tańca wiec zdecydowałam się zapisać na kurs i tak mi się to spodobało, że zostałam do dzisiaj.

Tańczyliście od samego początku oba style? Standardowy i latynoamerykański?

[Polina] Tak, tańczyłam 10 tańców do 16 lat. Od tego czasu zdecydowałam się kontynuować tylko tańce latynoamerykańskie.

I wtedy właśnie miała miejsce noworoczna impreza?

[Polina] Tak, zaczęliśmy tworzyć parę w życiu osobistym z Evgenim, ale nadal tańczyłam z Vladimirem.

Czy spodziewalibyście się, że wczorajsza wygrana będzie największym Waszym sukcesem jak do tej pory?

[Evgeni] Osiągnęliśmy wspólnie wiele zwycięstw, m.in. 5 miejsce w amatorach
w mistrzostwach GB - to był nasz pierwszy duży sukces w ciągu pierwszego roku wspólnego tańca. Jako profesjonaliści to jest nasze największe osiągnięcie jak do tej pory, ponadto to był nasz pierwszy turniej w tej kategorii. To cudownie zaczynać tak karierę profesjonalistów.

Czy taniec w klasie amatorów dużo różni się od zawodowstwa? Czy stanowi to dla Was wielką różnicę?

[Evgeni] Jest to pewna różnica, jednak nie wiem jak duża. Co do wczoraj, było cudownie mieć tak wielkie wsparcie publiczności. Wszyscy profesjonaliści siedzący
w pierwszych rzędach byli bardzo pomocni. To wspaniałe słyszeć wiwatujący na Twoja cześć tłum. Jako amatorzy nie uzyskiwaliśmy aż tak dużego poparcia. Byliśmy jednocześnie bardzo zrelaksowani, nie czuliśmy aż tak dużej presji. Nie musieliśmy nic udowadniać. Po prostu cieszyliśmy się tańcem.

Czy zmieniliście swoje nawyki oraz styl kiedy zaczęliście tańczyć w klasie profesjonalistów?

[Polina] Nie zmieniliśmy wszystkiego, ale wprowadziliśmy pewne małe poprawki. Myślę. że zmieniliśmy się mentalnie, ale na pewno nie można tego nazwać wielkimi zmianami.

[Evgeni] Jako tancerz nie można czasie zmienić siebie i to jeszcze w tak krótkim czasie. Jest się tym samym człowiekiem jaki zaczynał przygodę z tańcem. To podejście do tańca się zmienia. Wczoraj, jako profesjonaliści, koncentrowaliśmy się na większej ilości energii jeśli chodzi o rytmikę i feeling. Nie skupialiśmy się na szybkości czy też rywalizacji z innymi amatorskimi parami.

[Polina] Zawsze czuliśmy na sobie presję kiedy tańczyliśmy w klasie amatorów, tym razem było inaczej.

Nadal jesteście młodą parą (śmiech)

[Polina] Tak, ale jest tutaj mowa o nowym pokoleniu. Kiedy koncentrujesz sie na technice, a inne pary skupiają się na szybkości, choreografii, feeling’u jest trudno to porównać. Zawsze była na tym punkcie presja, teraz w profesjonalistach uwolniliśmy się od tego i koncentrujemy się na  emocjonalnej stronie, chcemy chociaż trochę pokazać jakąś historię poprzez nasz taniec.

Niektóre pary mowia, iż po przejściu na zawodowstwo czują się wolni, czują się lepszymi artystami. Zgadzacie się z ta opinią??

[Evgeni] tak, jak już powiedzieliśmy, koncentrujemy się bardziej na historii, na pokazaniu charakteru tańca, a nie na samej technice.

Znamy wasze cele na najbliższą przyszłość: Blackpool, UK Open. Jakie ambicje macie na dalsza przyszłość?

[Evgeni] Nie robimy żadnych długofalowych planów. I nie myślimy o rezultatach. Chcemy po prostu być zrelaksowani, tańczyć jak najlepiej potrafimy i cieszyć się tym. Poza tym mieć nadzieję, że ludzie będę nas odbierać z wielką przyjemnością
i kibicować nam, a co najważniejsze zaakceptują nas na zawodowstwie.  Jeśli chodzi
o Open Professional  Blackpool, będziemy bardzo zadowoleni jeśli uda nam się wejść do półfinału (następnego dnia udało im się wytańczyć 11 miejsce)

Czujecie że jest duża rywalizacja?

[Evgeni] Tak, w UK w tym roku była bardzo silna konkurencja w półfinale. Obecnie jest niewyobrażalnie duża konkurencja w klasie profesjonalistów.

[Polina] Jesteśmy zadowoleni z tego faktu.

Klasa profesjonalistów powinna być bardzo wymagająca. To będzie jedno
z najbardziej ekscytujących turniejów Blackpool od lat.

[Evgeni]Z dużą ilością nowych par, którzy zdecydowali się wziąć udział.

[Polina] Bardzo dobre pary, będzie na co popatrzeć.

[Evgeni] Jeśli chodzi o nowoutworzone pary, nigdy nie wiadomo jak potoczą się ich losy, czy wyjdzie im nowa współpraca, co jest jeszcze bardziej interesujące.

Pierwsza runda będzie zatem bardzo liczna?

[Evgeni] Tak, będzie wiele nowych par tańczących w pierwszej rundzie.

Evgeni,  może pamiętasz z naszego wcześniejszego wywiadu pytaliśmy o to jaka jest największa wada twojej partnerki i również jej największa zaleta?

[Evgeni] Największą zaletą Poliny jest jej duża cierpliwość w stosunku do mnie, ponieważ potrafię nagle wybuchnąć i często robić problemy

[Polina] Często też wyolbrzymiać problemy i właściwie to robić je z niczego

[Evgeni] Tak, zgadza się. Doceniam to, że Polina jest tak dobra dla mnie. Największa jej wada natomiast…..hmmmm

Bardzo trudne pytanie szczególnie jeśli jesteście parą w życiu prywatnym!

[Polina] Dokładnie! Uważaj!(dużo śmiechu). Daj spokój, mam przecież bardzo dużo wad!

[Evgeni] Tak, jest ich baaardzo dużo nie wiem od czego zacząć…hmmm…

[Polina] (więcej śmiechu) Jest ich aż tak dużo?! Teraz to naprawdę masz kłopotyJ

[Evgeni] Myślę o tym i nie mogę powiedzieć może tego nie da się nazwać wadą

[Polina] Największą jego wadą jest….

[Evgeni] Nie, nie… .zacznij od tych pozytywnych..( śmiech)

[Polina] Największą jego wada to taka, że czasami za bardzo zamyka się w sobie przez co jest trudny w  komunikacji. Pozytywna strona natomiast… teraz to nie wiem co powiedzieć (śmiech) tańczy świadomie, co bardzo w nim lubię. Poza tym daje mi poczucie bezpieczeństwa zarówno w tańcu jak i w życiu prywatnym. To cudownie jest mieć kogoś kto jest mądry i wie czego chce.

Ile czasu poświęcacie na treningi? Oczywiście jako profesjonaliści robicie mnóstwo innych rzeczy, pokazy, szkolenia…

[Evgeni] Mieszkamy w St. Petersburgu i ostatnio ciężko jest nam zmusić siebie do własnych treningów na sali więc staramy sie uczestniczyć w różnych obozach
i szkoleniach tak często jak to możliwe. Wierzymy, ze atmosfera pozwoli nam
w treningach i ułatwi nam przejść przez wszystkie problemy. Przed każdym turniejem staramy się skoncentrować na treningach. Trenujemy wtedy również aerobic, stretching, balet. Jest ciężko pogodzić to wszystko razem, ale jeśli się bardzo czegoś chce to można zrobić wszystko.

Jak przygotowujecie się do turniejów? Bierzecie dużo nowych lekcji?

[Polina] Zwykle przed turniejami takimi jak Blackpool czy turniejami międzynarodowymi jedziemy do Londynu i  bierzemy kilka lekcji by później je wytrenować na Sali. W tym roku przed Blackpool nie spędzaliśmy dużo czasu
w Londynie, ponieważ byliśmy na obozie w Niemczech z Hans’em, Brian’em
i Carmen  i to nam bardzo pomogło, ponieważ tam dostaliśmy tylko kilka lekcji i od razu to wytańczyliśmy. Ćwiczyliśmy wytrzymałość i czuliśmy się naprawdę przygotowani. Nie mieliśmy stresu czy wytrzymamy kondycyjnie, czy poradzimy sobie. Zwykle kiedy przyjeżdżamy do Londynu i  mamy lekcje przez tydzień lub półtora czuje sie naprawdę zmęczona by jechać na turniej, tym razem było inaczej.

 

[Evgeni] Przeszliśmy przez duży wysiłek fizyczny. Wczoraj mieliśmy do zatańczenia siedem rund, co jest sporo i byliśmy naprawdę z siebie dumni, że utrzymujemy taką samą energię w każdej z rund i ze mamy ją również w finale! Głównym problemem par jest to ze próbują zaskoczyć,  zaimponować w pierwszej rundzie, dają z siebie wszystko i później nie starcza im siły na półfinał i finał. Wiec dla nas, głównym zadaniem było trzymanie tego samego rytmu  i energii aż do końca zawodów. Zrobiliśmy to, co zaplanowaliśmy.

Co jest dla Was ważniejsze: wiedza o technice, skupianie się na technice, wyrażanie siebie i swoich własnych emocji?

[Polina] Ciężko jest trenować tylko narzucone ruchy czy też tylko skupiać się na feeling’u. Jeśli chodzi o mnie, jeśli nie byłabym dobra w technice, nie byłabym
w stanie wyrazić tego co chce, wiec obie rzeczy są komplementarne, jedna łączy się
z drugą. Najpierw staramy sie zatańczyć każdy krok bardzo technicznie, mieć dobre podstawy, a później dokładamy do tego feeling, nasze emocje, wkładamy w taniec jakąś opowieść. Nie można wytrenować swoich emocji, to po prostu się staje. Nie możesz być dynamiczny, ekspresyjny jeśli nie masz przygotowanego do tego ciała.

[Evgeni] Mamy kilku trenerów, każdy z nich zwraca nam uwagę na co innego, ma swoją wizję i styl tańca i wymaga czegoś innego. Z jednym pracujemy nad rytmika,
z drugim nad charakterem, komunikacja miedzy sobą. Z jeszcze innym nad koordynacja ciałem. Jesteśmy zadowoleni z takiego składu trenerskiego, bo ćwiczymy nad każdym aspektem naszego tańca.

Kiedy macie kilku trenerów zdarza sie ze dostajecie sprzeczne rady?

[Evgeni] Oczywiście że tak, każdy trener ma swoją własną opinię.

[Polina] W tej chwili jesteśmy bardzo zadowoleni ze naszych trenerów. Wzajemnie się uzupełniają. Kiedy trenerzy mają sprzeczne poglądy wywołuje to stres, rozbicie
i zagubienie.

Który z turniejów uważacie za ważniejszy: Blackpool czy Mistrzostwa Świata?

[Evgeni] W mojej karierze nie brałem często udziału w Mistrzostwach Świata. Zdarzyło się kiedy tańczyłem w kategorii youth i amator reprezentując GB. Ostatnio nie tańczyliśmy wzięliśmy udziału w tym turnieju. Rosję obecnie reprezentują: Sergey Surkow i Slavik. Dla mnie jest to naprawdę zaszczyt wygrać Blackpool. Jak do tej pory udało mi się tego dokonać trzy razy: w klasie  junior, youth i teraz w Professional Rising star. Ten turniej to historia, to tradycja.

Obecnie osiągnęliście taką pozycję, że częściowo jesteście odpowiedzialni za to co sie dzieje, uczycie i wpływacie na taniec innych par…

[Evgeni] Tak, zgadza się

Co byscie zmienili w obecnym tańcu, systemie sędziowania?

[Evgeni] (ze śmiechem) jest bardzo dużo rzeczy , które należy zmienić w ostatniej powiedzmy sytuacji politycznej i jesteśmy tego wszyscy świadomi. Z punktu widzenia tancerzy to jest bardzo frustrujące. Najlepsza decyzja, którą należałoby podjąć to wolność wyboru organizacji, w której tańczymy, turniejów. Najsmutniejsze jest to gdyż tancerze nie mają wpływu na te decyzje, leżą one w gestii polityków. Dla mnie, najlepszym przełomem byłoby zezwolenie na życie w spokoju i pozwolenie tancerzom decydować o swojej karierze, pozwolić im robić to czego naprawdę chcą. Obecnie tancerze nie maja żadnego wyboru. Mówię tancerzach z Rosji czy Włoch Jest wiele par, którzy czują się rozczarowani, że nie dostali pozwolenia wystartować
w Blackpool. Wierzę, że bardzo w bliskiej przyszłości uda się to zmienić.

Wy również zetknęliście się z wyborem, dla której federacjo tańczyć: WDC Professional czy IDSF Professional Division?

[Evgeni] W Rosji decyzja o zablokowaniu turniejów w Anglii miała miejsce na długo przed tym jak wprowadzono to  w GB wiec dla nas była to jasna decyzja ze będziemy tańczyć dla  GB. Po niej zostaliśmy ostrzeżeni, że jeśli zatańczymy jeszcze raz to będziemy zawieszeni, a klub dla którego tańczymy będzie miał kłopoty. Dla mnie zawsze była to jasna decyzja, które w których turniejach chcę wystartować, szczególnie trzy główne, największe na świecie. I dlatego tez później nawet o tym nie myśleliśmy, to ułatwiło nam zostać profesjonalistami, byliśmy wolni od tych problemów. To zdecydowanie ułatwiło nam karierę taneczna.

[Polina] Nie wiem dlaczego, ale nawet nie myśleliśmy o tym, żeby tańczyć w IDSF ponieważ wierzymy, że najlepsi tancerze  są zrzeszeni w WDC.

[Evgeni] WDC od zawsze było najlepsze dla zawodowców.

Ale droga do zostania mistrzem świata jaką oferuje IDSF jest o wiele łatwiejsza.

[Polina] Tak, ale w tym samym czasie wiesz jakim jesteś mistrzem świata. Jesteś pośrodku niczego bez żadnych dobrych tancerzy obok Ciebie.

[Evgeni] To nie jest rodzaj mistrza świata jakim chcesz być.

[Polina] Jeśli ludzie pytają kto jest mistrzem świata ludzie oczywiście odpowiadają Michał Malitowski i Joanna Leunis.

[Evgeni] Rozumiem ludzi, którzy są zrzeszeni w  IPDSC ponieważ w Rosji daje najwyższe IDSF kategorie sędziowania, poza tym  można  założyć swój własny klub. Jeśli tańczysz dla WDC jest dużo trudniej. Obecnie starają się zablokować pary IDSF, które chcą mieć treningu z  trenerami WDC, co według mnie jest dużym nieporozumieniem.

Naprawdę?

[Polina] To jest po prostu śmieszne.

Wiec w tym przypadku odbija sie to na waszej sytuacji finansowej.

Evgeni and Polina: Nie pomaga nam z pewnością.

[Evgeni] To oczywiste, że jest więcej par IDSF na świecie. Jeśli zakaża tym parą pracować z WDC profesjonalistami dla niektórych będzie to oczywista decyzja.
W Rosji jest więcej pracy z IDSF.

Jesteście szczęśliwi, że osiągnęliście tak wysoki poziom, że tancerze chętnie biorą udział w Waszych szkoleniach?

[Polina] Tak , oczywiście.

[Evgeni] Jesteśmy bardzo zadowoleni, że jesteśmy niezależni. Często prowadziłem rozmowy z ludźmi, którzy czują się ograniczeni. Muszą robić to, co im każą. Było to dla nas wielkie szczęście, żeby móc decydować o tym czego chce od mojego tańca,
w którym kierunku chcemy iść.

Polina tak jak mówiłaś na początku ma swój rozum.

[Polina] (śmieje się) tak.

Jeśli moglibyście cokolwiek zmienić w tańcu co by to było?

[Evgeni] Porozmawiajmy o wczorajszych wydarzeniach. Wiele osób podchodziło do mnie i mówiło, że pary, które zajęły pierwsze i drugie miejsce naprawdę na to zasługiwały. Dodawali, że to cudowne co robimy, że jest poprawnie..blah blah blah, ale że musimy dać z siebie więcej. Pomyślałem sobie, że mam swój plan, że jestem
w zgodzie z moimi uczuciami. Dlaczego ja mam się zmieniać i zacząć tańczyć tak jak oni? Dziwi mnie to kiedy ktoś mówi: słuchaj, lepiej tańcz spokojniej, koncentruj się więcej na ciele i rytmie. To zabawne, że jest aż tak wiele osób mających inne porady. W tańcu zetknąłem się z mnóstwem kopii, z ludźmi starającymi się naśladować innych, stającymi się praktycznie takimi samymi tancerzami. Należy pamiętać o tym, że zawsze kopia nie będzie lepsza od oryginału. Jestem szczęśliwy, że
w profesjonalistach prawie wszystkie pary są indywidualnościami. Pamiętam kiedy dwa czy trzy lata temu w klasie amatorów wszyscy byli praktycznie tacy sami.
W finale tańczyły pary reprezentujące prawie ten sam styl, brakowało tam prawdziwych osobowości. W amatorach kiedy był Franco, Ricardo Klaus, Peter Eugen każdy z nich był prawdziwą indywidualnością. Teraz tak jest tylko w klasie profesjonalistów. Stale dostrzegam amatorów, którzy starają się wprowadzić swój własny styl i mam nadzieję, że sędziowie potrafią to docenić  i nie będą wygrać jednego stylu tańca.

Dla sędziów to trudniejsze kiedy porównuje się ”jabłko do pomarańcza”?

[Evgeni] Oczywiście, zgadzam się z tym, ale z drugiej strony sprawia to, że turnieje są bardziej interesujące.

Zdecydowanie tak.

[Evgeni] Słyszałem opinie, że finał był nudny, tańczyła tylko jedna para, na którą większość zwracała uwagę. Kiedy byłem młodszy i oglądałem finał amatorów nie potrafiłem się zdecydować, na kogo w danym momencie mam zwracać uwagę, wszyscy reprezentowali wysoki poziom tańca, inny styl i to w tym wszystkim było takie ekscytujące.

[Polina] Zgadzam się z tym, ale nie sądzę, że jest to, aż tak silne jeśli chodzi o styl. Co bym zmieniła to przede wszystkim nową modę taneczną, pary mają przede wszystkim rywalizować ze sobą poprzez dobry taniec a nie jak najlepsze stroje. Wolałabym raczej patrzeć na tańczące pary, a nie czuć się jak w cyrku. Chciałabym zobaczyć piękne ruchy, kształty, koordynacje, wszystko co wypełnia muzykę , muzykalność, rytm, wszystko razem jest harmoniczne i sprawia, że widzowie naprawdę to doceniają. Na tym polega przecież taniec. I nie uważam, że chodzi tylko o szybkość. Są pary, które mają swój styl, ale nie ma wrażenia dobrego tańca. Szybkość, fizyczność, siła, energia są złym kierunkiem rozwoju.

Kiedy trenujecie inne pary czy wymagacie pewnego poziomu, od którego rozwijacie osobowość? Jest coś co zaczynacie bardzo wcześnie?

[Polina] Emocje przychodzą razem z tańcem, z techniką. Pierwszą, podstawową rzeczą, którą trzeba się nauczyć to technika, koordynacja, rytm. Dopiero później składa się to wszystko razem jak tylko chcesz.

Wiec ostatnio zostaliście zawodowcami i w związku z tym zmienił się Wasz charakter tańca?

[Polina] tak.

Osobiście doceniacie stronę emocjonalną tańca i to właśnie tego najbardziej wymagacie od innych par. Uważacie, że jest to w porządku?

[Polina] W klasie amatorów można być bardzo emocjonalnym i przedstawiać dojrzały taniec, często jednak trenerzy  uczą feeling’ u to w zły sposób. Skupiają się zbyt bardzo na stronie emocjonalnej, zapominają natomiast o podstawach.

[Evgeni] Łatwo jest nauczyć choreografii, kształtów, ładnych linii, by być szybko zauważony na parkiecie. Po czasie jednak tak wykreowany taniec nie może być coraz lepszy gdyż jak szybkim można być? Jak piękne kształty można mieć? Jak trudną można ułożyć choreografię? Zawsze wraca się do podstaw, trzeba tak robić, by się rozwijać jako tancerz. Nie należy marnować czasu. Należy zaczynać trenować podstawy od samego początku.

Co sądzicie na temat junior 13/14 wykonujących seksowne ruchy tańcząc rumbę?

[Evgeni] To rzeczy, które trzynastolatki  robią w dzisiejszych czasach. Wystarczy im tylko to pokazać, a on doskonale to naśladują. Czasami śmieszy mnie to kiedy widzę młode dziewczynki kręcące biodrami i puszczające oczko do widowni. Jest to miłe kiedy ruch jest właściwy i naturalnie seksowny, a wyuczone sztuczne ruchy - nie podoba mi się to.

[Polina] Lubię kiedy młode dziewczyny potrafią poruszać sie pięknie i rytmicznie, ale powinny dalej wyglądać jak nastolatki, a nie starać się na siłę wyglądać jak dojrzałe kobiety.

[Evgeni] Widzimy jak te młode pary dorastają jako tancerze, ale nie przykłada się uwagi do podstawowych kroków, ruchów, uczą się trików, wspaniałych choreografii co jest imponujące, robi wrażenie, ale za mało uwagi zdecydowanie kładzie się na dobre podstawy tańca. Jestem pewny, ze większość profesjonalistów zgodzi się z tym, ze należy dorastać jako dobro jakościowy tancerz w długim czasie.

Podstawy zajmują długi okres czasu, a to dla dzieci może być nużące.

[Evgeni] To jest właśnie to, o czym mówię, niektórzy nie są cierpliwi i robią tylko show.

W zasadzie jest to kwestia polityki i prowadzonej strategii danej organizacji czy pozwolić szkolić się różnych rodzajów tańca czy tylko ukierunkowywać tancerzy na taniec towarzyski. A ponadto czy wprowadzać ograniczenia w samym tańcu towarzyskim.

[Polina] Musisz być naprawdę dobrym tancerzem, znaleźć równowagę pomiędzy podstawami i innymi rzeczami i co najważniejsze uczynić to zabawne i interesujące. Nie wprowadziłabym ograniczeń co do jive’a ponieważ z założenia jest to wesoły taniec, ale postąpiłabym tak jeśli chodzi o rumbę. Moim zdaniem nie potrzebujemy żadnych restrykcji. Jeśli trenerzy będą mądrzejsi wtedy będą uczyć w dobry sposób, nie będzie potrzeby wprowadzania ograniczeń.

[Evgeni] słyszałem, że IDSF zaproponował wprowadzenie poziomów trudności choreografii, na co tancerze zgłosili swoje wątpliwości: co jest trudniejsze - wykonanie 20 obrotów czy podstawowy walk w rumbie? Wiesz, to podchwytliwe pytanie.

[Polina] Wykonanie rumba walk nie jest w ogóle takie proste.

[Evgeni] Moim zdaniem po prostu trzeba znaleźć równowagę pomiędzy nauką podstaw a tworzeniem show.

Według Was odpowiedzialni za to są trenerzy?

[Polina] Myślę, że tak.

[Evgeni] Tak, prowadzić tancerza od samego początku we właściwym kierunku. Większość z tancerzy chce móc ufać swoim trenerom, Wierzyć im. Chcemy wykonywać ich wskazówki więc jeśli trener daje Ci dobre rady, szczere i pokazuje Ci ruchy w dobry sposób wtedy odnosisz prawdziwą korzyść.

Z jakimi trenerami współpracujecie?

[Evgeni] Nie mamy żadnych rosyjskich trenerów. Głównie bierzemy lekcje w GB lub w innych miejscach za granicą w zależności od tego gdzie aktualnie pracują nasi trenerzy.

Czy ujawnicie ich nazwiska?

[Evgeni] Tak, czemu nie. Prawie moja druga mama - Margaret Edmond, niemiecki zespół: Hans, Brian i Carmen, oczywiście Graham, Lorraine i Hazel oraz Michał Stilyanos.

Czy macie jakieś narzucone wymagania co do ćwiczeń, stylu życia i diety?

[Polina] Nie mamy. Nie robimy niczego specjalnego. Chodzimy na siłownie, ale nie
z powodu tańca, po prostu lubimy to. Nie stosujemy też żadnej diety. Jemy to, na co mamy ochotę.

To nie jest wywiad na żywo (śmiech)

[Polina] Czasami mamy pewne postanowienia np. od dziś nie jem chleba, po dwóch dniach  jednak pada pytanie: masz jakiś chleb? Wiem, wiem.. nie miałam już go jeść nigdy więcej, ale chociaż kawałek….( śmiech)

[Evgeni] Oczywiście…

[Polina] Jem na co mam ochotę

[Evgeni] Uważam na to co jem i staram sie unikać produktów typu pizza

[Polina] Co?

[Evgeni] Czy kiedykolwiek widziałaś mnie jedzącego pizze?

[Polina] (śmiech) Tak, to prawda. Nie jesteśmy na diecie I nigdy o to nie dbaliśmy

Widzę, że macie problem ze zdefiniowaniem pojęcia dieta

[Polina] Po prostu staramy sie jeść zdrowo

[Evgeni] To jest właśnie nasza dieta: jeść zdrowo.

[Polina] Nie. Oczywiście nie chodzimy do Mc Donalds codziennie.

[Evgeni] Właśnie to jest to, co chce powiedzieć. Unikamy tłustych potraw.

[Polina] To inna sprawa. Dieta jest wtedy kiedy nie jesz, bo chcesz schudnąć, a my nie chcemy chudnąć.

Więc generalnie nie jecie nic co jest poza lista waszych dozwolonych produktów?

[Polina] Tak

Planujecie w najbliższym czasie zostać w St. Petersburgu?

[Polina] Tak, mieszkamy tam.

[Evgeni] Ciężko to powiedzieć, stale gdzieś podróżujemy by trenować, szkolić innych i brać udział w turniejach.

Wracając do tematu odpowiedzialności trenerów co do właściwej drogi szkolenia, do łączenia podstaw z odpowiednim show. Co powinno być zrobione, ponieważ większość trenerów, profesjonalistów koncentruje się na swoim podejściu, na swoim klubie, tańcu . Czy jest jakaś możliwość by poszerzać te horyzonty łączyć się w społeczności by móc bardziej współpracować szczególnie jeśli chodzi
o trenerów?

[Evgeni] Uczestniczyliśmy w wielu kongresach przed GB,  przed Blackpool gdzie większość wykładów była na temat podstaw, sylwetki, akcji nóg itd. Informacje są szeroko rozpowszechniane. Z roku na rok mówi sie o sprawach podstawowych jako najważniejszych i fundamentalnych. Wiele osób to słucha, ale mało z nich to praktykuje.

W zasadzie pytałam o to czy jest możliwość dzielenia się metodami nauczania tak, żeby ludzie trzymali się trenera, który wymaga tylko podstaw. Jeśli ludzie maja wybór pomiędzy trenerem, który kładzie nacisk na dobre show, na zabawę tańcem, a tym który stale mówi o rumba walk młodzi ludzie wrócą do domu
i powiedzą : ten trener jest lepszy bo wprowadza miłą atmosferę i traktuje taniec zawsze na wesoło” czy jest na to jakieś rozwiązanie?

[Polina] Byłoby naprawdę bardzo fajnie, ale nie sądzę, żeby był na to jakiż sposób.

[Evgeni] Każdy trener ma swój punkt widzenia. Jednej osobie ciężko jest uczyć wszystkiego - od przygotowania psychicznego, poprzez rytm, koordynacje czy technikę. Tancerze są tego świadom i to od nich zależy jakiego dokonają wyboru. Zasada jest jedna: taniec na najwyższym poziomie zawiera wszystkie te elementy perfekcyjnie wykonane zaczynając na podstawowych krokach, a kończąc na tworzeniu wspaniałego show na parkiecie>

Obecnie wystarczy decyzja tancerzy o przejściu na zawodowstwo by móc się mianować właśnie takim tytułem. To w pełnym sensie śmieszne. Powinny być egzaminy, by móc stać się tego typu tancerzem.

[Evgeni] Obowiązuje nas system egzaminacyjny. Musimy zdać egzamin zarówno
z tańców standardowych jak i latynoamerykańskich  w przeciągu dwóch lat od przejścia na zawodowstwo, by uzyskać kwalifikacje sędziowskie.

Czy sądzicie, że jest duża różnica pomiędzy amatorami i  profesjonalistami? Dawniej przejście na zawodowstwo wiązało się z większymi korzyściami finansowymi , a dzisiaj większość amatorów tańczy i zarabia pieniądze.

[Evgeni] Znam osoby, które nie chcą przejść na zawodowstwo, ponieważ wypracowali sobie nazwisko w klasie amatorów. Maja dobrą prace i zarobki i nie zamierzają z tego  rezygnować. Nawet jako amator jest się zapraszanym na pokazy, na szkolenia i wysokiej klasy turnieje.

Gratuluję raz jeszcze wspaniałej wygranej i życzę dalszych sukcesów w klasie zawodowców. Dziękuję za wywiad.