Wywiad po Mistrzostwach Europy 2010 - Zawodowcy Latin

Dziennikarz: Mamy tu takie zebranie dziennikarzy, takie konsylium.

Sławik: Jasne, w takim razie po kolei, po kolei.

D: Chcemy wam dzisiaj pogratulować wspaniałego występu.

Anna: Dziękujemy.

D: I pierwsze pytanie będzie być może trochę dziwne: co będziecie robić dalej, dzisiaj być może?

S: Dzisiaj?
A: Wypijemy trochę wina… wreszcie.
S: Nie mogę powiedzieć szczerze, co będziemy robić jutro, potem. No, będziemy świętować oczywiście. Za długo świętować nie będziemy mogli, ponieważ mamy występ za występem, ale na pewno na troszkę sobie pozwolimy. Nie o seksie mówię, oczywiście.
A: Chociażby na kilka kieliszków wina (śmiech).
S: Tylko to (wykonuje gest, wskazujący na picie alkoholu). Trochę.

D: A co dziś wyszło najbardziej? Która runda, jaki taniec?

S: No, jeśli mówimy o mnie, to już to, że doszedłem do turnieju, to dobry początek. Wiecie, że gubię się po drodze, ale wiecie, że w ostatnim czasie…
A: dochodzi
S: dochodzę do każdego turnieju. W zasadzie nie dochodzę, ale ona mnie dociąga (wskazuje na partnerkę). Jest młoda, rześka, ma mnóstwo energii, dlatego mnie ciągnie. Udaje się jej.
A: To on się tak usprawiedliwia.

D: Dziś oglądałem, że w jednej rundzie mieliście kostium w jednym stylu, i Sławik, i Ania, dalej miała miejsce zmiana kostiumu u Ani, a u Sławika nie.

S: Wie pan, lubię takie rzeczy: pantery, skóra…
A: Mnie się to też spodobało w pierwszej rundzie.
S: Zmusiłem ją, ale ona przeszła później do rzeczy romantycznych, a ja zostałem w tym samym stylu.

D: Jula chce zadać pytanie.

D2: Sława, Anna, spotkaliśmy się pół roku temu przy okazji dużego wywiadu, potem komentowaliście dla nas i za swój główny cel uznaliście wytańczenie się w parze, proszę powiedzieć, jak odbywa się ten proces?

A: Bardzo dobrze, super (do Sławika: daj mi powiedzieć parę słów), ponieważ tańczyliśmy co dwa dni po pięć rund, dlatego się wytańczyliśmy i dlatego nam wyszło. I dlatego bardzo się cieszymy.
S: Proszę nam wierzyć, że tym razem wytańczyliśmy się zupełnie wystarczająco. Dużo było show, turniejów, wszystkiego.
A: Samych turniejów było z 10.
S: Nie było łatwo, ale jest to bardzo produktywne dla pary, po prostu super.
A: (do dziennikarzy, zachęcając do zadawania pytań) No i jeszcze, można dalej.
S: Trzeba.
D: Towarzyszy wam ogromna uwaga, czy jest ona pomocą czy traktujecie to jak presję?
S: Uwaga, nam? Nie, jakoś paparazzi nie stoją przed moimi drzwiami.
- (śmiech)
S: Na razie nie.
A: I nie stukają w okno (pokazuje).
S: I mój rachunek bankowy nie zwiększa się, tylko ciągle się zmniejsza i zmniejsza, dlatego, wiecie, widocznie nie dorośliśmy jeszcze do tego poziomu, kiedy presja jest prawdziwa.
A: Presja jest dobra, normalna, super. Jest jakby wola, chęć, by tańczyć
S: Uwaga jest potrzebna, ponieważ ludzie dają nam energię, żebyśmy byli jeszcze lepsi, rozumiemy, że jesteśmy na właściwej drodze, a ludziom podoba się to, co robimy. I taka ocena od ludzi jest bardzo ważna, a nie tylko od sędziów, to, jakie miejsca zajmujemy. Sędziowie sądzą tak, jak sądzą z różnych powodów, patrzą na taniec, a to właśnie ludzie oceniają taniec bardzo uczciwie, dlatego się nam to podoba, dokładniej, podoba nam się to, że ludziom się podoba to, co robimy. To jest dobry barometr, dobry barometr.

D: Jula chce zadać jeszcze jedno pytanie.
D2: Nawet podczas takiego turnieju, gdy jest piękna impreza, w pierwszych rundach na parkiecie jest wiele par i zdarzają się czasem różne nieprzewidziane sytuacje, na przykład zderzenia. Jak waszym zdaniem najlepiej z tego wychodzić?

A: Pozytywnie.
S: Żartem. Trzeba żartować.
A: Tak, tu się zgadzamy.
S: Takie sytuacje są potrzebne, bo pokazują, że tancerze są żywymi ludźmi, trzeba reagować w każdej sytuacji.
A: Tak, jeśli tego nie ma, to jest to boring.
S: Tak i widzom jest to potrzebne. Gdyby wszyscy tańczyli poprawnie i tak idealnie, byłoby nudno. A to wnosi coś żywego.

D: Będziemy już podsumowywać naszą rozmowę. Chcemy jeszcze raz pogratulować wam występu na dzisiejszym turnieju, dziękujemy za to, że podarowaliście takie piękne tańce nam, publiczności, dziękujemy i życzymy wam kolejnych sukcesów.

S. i A.: Dziękujemy bardzo.